Waarom ben ik eigenlijk opnieuw begonnen?

Die vraag krijg ik de laatste tijd regelmatig.

Eerlijk gezegd heb ik daar geen kort antwoord op.

Ik begon in 2008 als costumier.

In het begin was alles eenvoudig. Ik zat bij mijn klanten, nam mijn tijd, luisterde, koos stoffen en leerde de mensen voor wie ik werkte ook echt kennen.

Zoals voor veel ondernemers herkenbaar was het in het begin soms zwarte sneeuw zien. Tot we plots groeiden. Snel groeiden. Misschien iets te snel…

Er kwam een tweede winkel en zonder het echt te beseffen veranderde ook mijn job.

Ik was plots meer bedrijfsleider dan costumier.

Wat ooit bijzaak was, werd hoofdzaak. Ik was meer bezig met ondernemen en toekomstplannen dan met mijn echte passie: costumier zijn en mijn klanten persoonlijk begeleiden doorheen het hele proces.

En toen kwam covid.

De combinatie van snelle groei, twee winkels en een wereld die plots stilviel, zorgde ervoor dat er hulp gezocht moest worden. Hulp die achteraf helaas niet altijd even eerlijk bleek te zijn.

Een stevige cocktail.

De kater was navenant. En niet voor mij alleen, want verliezen doe je helaas nooit alleen.

We gingen failliet.

Na enkele tevergeefse pogingen om opnieuw de markt te betreden, ben ik bewust twee jaar uit het vak gestapt.

Maar hoe langer ik weg was, hoe meer ik besefte dat ik niet klaar was met maatwerk. Ik moest gewoon mijn echte passie terugvinden.

Ik miste vooral het persoonlijke.

Aan tafel zitten. Een goed gesprek. Samen een stof kiezen. Iemand leren kennen en pas daarna iets voor hem of haar maken.

Eigenlijk miste ik opnieuw costumier zijn.

Dus ben ik opnieuw begonnen.

Maar deze keer bewust anders.

Ik heb geen winkel meer en werk enkel op afspraak. Ik ontvang mensen bij mij thuis of ga naar hen toe. Ik kies bewust voor gerenommeerde leveranciers en Europese productie. En ik organiseer mijn agenda zo dat ik opnieuw tijd heb voor wat voor mij het belangrijkste is: de klant.

Ik ben bijzonder dankbaar dat heel wat klanten van vroeger ondertussen opnieuw met mij aan tafel zitten. Dat wederzijds vertrouwen doet deugd. Meer dan ik waarschijnlijk tijdens een afspraak kan laten merken.

Ook de vrijheid die ik vandaag heb, wil ik bewuster gebruiken.

Door mijn agenda zelf te bepalen, kan ik tijd vrijmaken om mezelf af en toe terug te trekken. Voor een concept waar ik voorlopig nog niet te veel over kwijt kan, maar waarmee ik me wil inzetten voor mensen die zelf door een faling of een moeilijke periode in hun leven gaan.

Omringd door professionals en vanuit mijn eigen ervaringen en netwerk bereid ik me voor om dit tegen eind april 2027 te lanceren.

Niet omdat ik weet hoe het moet, wel omdat ik ondertussen weet hoe het voelt.

Waarom ben ik dus opnieuw begonnen?

Misschien omdat ik twee jaar nodig had om te beseffen dat ik nooit gestopt was met graag costumier te zijn.

…