Zoals ieder mens draag ook ik mijn verhaal. Niet uitzonderlijk, wel gevormd door keuzes en door de gevolgen ervan.
Mijn ondernemerspad begon in 2008, midden in de crisis. Na een korte passage in de horeca en als ramenmaker, waar ik op mijn vijftiende startte, ontstond het idee om kleding te maken voor betere horecazaken. Geen groot plan, geen zekerheid. Niet tegenstaande verkocht ik op mijn vijfentwintigste mijn wagen als startkapitaal en starte ik als ondernemer in de modewereld.
Wat volgde was groei. Met vallen en opstaan werd ik partner van talrijke toprestaurants en hotels, vaak bekroond of onderweg naar hun sterren. Ondertussen groeide ik zelf door tot costumier. Niet als titel, maar als iets dat zich diep in mij verankerde.
Ook privé veranderde alles. Ik werd partner en vader. Mijn dochter gaf richting, zelfs op momenten waarop ik die zelf niet meer vond.
Het bedrijf groeide snel. Misschien te snel. Een groter team, meer verantwoordelijkheid, meer druk. Wat begon als passie, werd stilaan puur onvoorbereid management zonder enige ervaring om een groot team te leiden. Gesprekken gingen minder over creatie en meer over cijfers. Zonder het echt te beseffen, verloor ik het gevoel dat me ooit had doen starten.
Tot het leven beslist dat het genoeg is. En dan komt er geen moment waarop alles breekt maar glijdt het gewoon weg.
Covid legde alles stil. De horeca sloot. Geen werk, geen inkomsten, geen perspectief. Twee jaar waarin een onderneming geen kans kreeg om te ademen. Banken trokken zich terug. Beslissingen werden genomen onder druk en vooral uit angst, misschien wel de slechtste, door de mens gecreëerde raadgever. Zonder enig uitzicht op succes.
Ik gaf mijn vertrouwen aan de verkeerde mensen. Zelfs hun naam bleek achteraf niet te kloppen. Het klinkt absurd, maar toen was overleven het enige wat telde.
Wat ik toen zag als een strijd tegen omstandigheden, bleek in werkelijkheid iets anders. Ik vocht tegen alles buiten mij, behalve tegen datgene wat er echt toe deed: mezelf.
Ik raakte het spoor bijster. Niet alleen zakelijk, maar vooral mentaal.
Tot in 2024. Een onverwachte kans. Een opdracht als consultant binnen de luxewereld, waar ik waardevolle extra ervaring heb opgedaan in een bedrijf met veel potentieel.
Daar begon iets te kantelen. Niet omdat alles plots beter werd, maar omdat ik anders begon te kijken. Rust en inzichten kwamen terug.
Ik leerde opnieuw luisteren. Naar mijn innerlijke stem, naar mensen, naar wat echt telt. Het ego kreeg zijn plaats, maar niet langer het stuur.
Wat overbleef was helder: de mens achter de ondernemer.
Ik werk met luxeproducten, maar nooit voor de luxe zelf. Luxe is voor mij een middel, een manier om dichter te komen, om te creëren, te verbinden en te begrijpen.
De liefde voor het ambacht kwam terug tot in de kleinste details. In gesprekken, het begeleiden van anderen en in het opnieuw opbouwen van de passie die ik ooit verloor. Dit volledige proces heeft me geïnspireerd om te starten met het schrijven van een boek, zodat mijn verhaal als hulpmiddel kan dienen voor anderen, niet alleen het verhaal van een onderneming, maar van een leven dat ondanks tegenslagen terug vorm krijgt.
Stap voor stap. Zonder haast.
Ik schrijf dit niet omdat ik alles weet, maar omdat mijn ervaringen me veel hebben geleerd. Ervaringen die ik graag deel met anderen.
Omdat ik weet hoe het voelt om te denken dat er geen weg meer is.
Voor mij was die er wel.
Die weg terug begint niet buiten, maar ergens waar we vaak een tijdlang niet meer hebben gekeken, namelijk diep in ons binnenste.
Mijn binnenste vertelde mij dat ik klaar was om mijn intense passie terug te ontvouwen in het creëren van excellente maatkledij.
Graag tot binnenkort om samen de weg van passie en ervaringen te delen.
Genegen,
K